Yes! We mogen weer! Dit keer staat er een Weizen op het programma met de werktitel ‘White Noise’. Dit keer zit er naast gemoute gerst ook ongemoute tarwe in het pakket, wat er voor zorgt dat het uiteindelijk een weizen wordt.

Nieuwe spullen

Naast een nieuw pakket hebben we ook wat nieuwe spullen die alleen voor het brouwen gebruikt zullen worden; een maatbeker, een zeef en wat houten lepels. Dit allemaal om zo hygiënisch mogelijk te kunnen werken, dit zou ten goede moeten komen van het bier.

Maischen

Het maischen ging naar ons idee goed. Er zijn in ieder geval geen batterijen gesneuveld. Omdat we dit keer met tarwe werken moesten we op lagere temperaturen beginnen met maischen om de typische kruidnagel-geur/smaak te krijgen die we kennen van weizens. Wat wel een leerpuntje is, is om bij de hogere temperaturen vaker de temperatuur te meten omdat het beslag bij hogere temperaturen snel(ler) afkoelt. Leerpuntje dus voor de volgende keer.

Tijdens het brouwen moet er marktonderzoek gedaan worden

Filteren en spoelen

Tijd om de nieuwe zeef te testen. Sowieso past alle bostel erin, dat is al een hele verbetering. Helaas kwam er toch te veel klein spul in het wort terecht, dus hebben we na het spoelen nog een keer gefilterd, nu met een fijne zeef onder de nieuwe zeef, en voila, helder wort!

De bostel die overblijft na het filteren en spoelen

Koken en koelen.

Dit keer moesten we 80 minuten koken. Omdat het een kleine hoeveelheid is hebben we in het begin rollend gekookt, en daarna verder laten sudderen. Helaas bleek er uiteindelijk toch te veel verdampt te zijn en moesten we flink wat water bijvullen om tot de 5 liter wort te komen. Volgende keer dus weer beter opletten en erbij blijven, zachter koken of misschien meer spoelwater gebruiken. Door de kleine hoeveelheid ging het koelen wel erg snel.

De korrelgist werd wakker gemaakt met warm water

Gisten en wachten

Na het koelen hebben we het gist wakker gemaakt en daarna bij het wort gedaan. Uiteraard nadat we het wort in de emmer hebben gedaan en nog een keer filterden om de hopbloemen eruit te halen en de dichtheid hebben gemeten. We kwamen uit op 1051, lager dan het recept, maar naar omstandigheden niet slecht. Daarna de deksel erop gedaan, waterslot erop en opbergen en schoonmaken maar. De volgende dag was de gist al als een gek bezig om alcohol en co2 te maken, en na een paar dagen was er geen activiteit meer.

Bottelen dan maar

Nadat het een paar dagen erg rustig was in het waterslot besloot ik toch maar eens de emmer te bekijken en tot mijn verbazing kon ik gaan bottelen. De eiwitten waren netjes gezakt, jongbier zag er mooi uit, en een dichtheid van 1011, wat zou uitkomen op een alcoholpercentage van ongeveer 5,2%. Perfect voor een weizen. De kleur is ook mooi, licht-geel.

Maar dat is allemaal leuk en aardig, maar wordt het goed bier? In eerste instantie vond ik het jongbier een beetje raar ruiken, maar na het overhevelen in de pan rook het een stuk beter. Niet zo sterk als Op Hop Van Zegen in dit stadium, maar wel bier-achtig. Alleen de hoeveelheid….het lijkt toch weer minder dan gehoopt, ik had daarom geen zin om te proeven en wilde het zo snel mogelijk in de flessen stoppen en zo snel mogelijk door naar het eindresultaat. Misschien had ik het toch even moeten proeven…

Uiteindelijk kom ik uit op net iets minder dan 4 liter…grrr…Na goed nadenken begin in het te snappen. De gistlaag onderin is ongeveer 1 liter. De eerste keer heb ik een streepje gezet na 5 liter water in de emmer gedaan te hebben, geen rekening houdend met het verlies van de gistlaag. Voortaan dus gewoon dichter bij de rand vullen.

Conclusie

Weer genoeg leermomentjes deze keer, maar de echte test is natuurlijk als we dit bier weer gaan proeven.

Geef een reactie